· 

Tijdsurfen

Ik ben van nature, maar zeker ook vanuit mijn vak, altijd op zoek naar nieuwe manieren om met Time-management om te gaan. Tijdsurfen is een concept dat ik nog niet kende. Collega PO'er Cindy Vermue tipte mij over deze methode, die in het boek van Paul Loomans "Ik heb de tijd" op een mooie manier wordt uitgelegd.

 

Het boek wordt omschreven als "Wie heeft er nog tijd? Vertrouw op je gevoel bij de keuzes die je maakt. Stress komt niet alleen van buitenaf, maar vooral van binnenuit. De methode Tijdsurfen bestaat uit zeven natuurlijke aanwijzingen. Je leert hoe je op je gevoel vertrouwen bij de keuze van wat ja gaat doen. Je doet daardoor de dingen niet meer alleen geïnspireerd maar ook heel effectief. Je gaat een ongedwongen vorm van aandacht ervaren bij alles wat je doet. Maar bovenal ontstaat er een innerlijke rust die je telkens weer opnieuw laat voelen. Ik heb de tijd is het beste spirituele boek van 2013" 

 

Way of life

 

Tijdsurfen is geen leermodel maar een "way of life". Nou dat spreekt direct aan. Een nieuwe gewoonte aanleren is namelijk moeilijk en kost tijd. Tijd die we niet hebben en die we er doorgaans niet voor vrij willen maken. Tijdsurfen past bij je natuurlijke manier van doen, dus zou makkelijk aan te nemen zijn. Ik begon dus met hoge verwachtingen aan dit boek.

 

Witjes

 

Eigenlijk klinken de 7 aanwijzingen die in het boek worden genoemd heel logisch. De witjes (pauzes tussen twee activiteiten of taken) gebruik je om je geest rust te geven maar ook om je intuïtie de kans te geven om zich voor te bereiden op de volgende taak. Het doel is om en rustiger en met minder stress te werken maar ook om aan het einde van de dag een minder uitgeput gevoel te hebben met als eindstand een actielijst die nog niet af is.

 

Paul heeft sowieso een bijzondere band met de actielijst. Ik zeg bijzonder omdat wij als professional organizers natuurlijk de actielijst gebruiken om meer grip te krijgen op het werk. Paul gebruikt de actielijst als geheugensteuntje en vaart geheel bij zijn intuïtie. Dat durf ik nog niet helemaal aan. 

 

Het spontaan kiezen wat je gaat doen en het ombuigen van ratten naar schapen durf ik dan weer wel aan en heb ik inmiddels ook al in de praktijk gebracht.

  

Multi-tasken

 

Nou wisten we natuurlijk als dat multi-tasken voor meerdere redenen niet de manier is om je tijd in te delen. Dit boek beschrijft dat multi-tasken ook funest is voor het mindfull door het leven gaan. Je doet alles net niet. Het geeft bovendien een gejaagd en gestrest gevoel. 

 

Conclusie

 

De combinatie van het vinden van je natuurlijke werkritme met mindfulness maakt dat dit boek meer is dan een praktische manier om met tijd om te gaan. Paul geeft tips op het gebied van de agenda, e-mail en je smartphone. Het mooie aan deze methode is dat hij in de praktijk niet aanvoelt als weer iets extra's dat je jezelf moet aanleren. Het voelt volkomen naturel.

 

Belangrijk is ook dat door het aannemen (ik zeg met klem aannemen en dus niet aanleren) van deze methode je toch gewoon bergen werk verzet, alleen wel minder gestrest, vermoeid en met meer aandacht voor de omgeving. Lijkt mij een fantastische bijkomstigheid! 

 

Geïnteresseerd?

 

Ben je nou geïnteresseerd geraakt door de termen witjes, ratten en schapen, dan moet je het boek zelf gaan lezen, het is echt een aanrader! Ben je meer op zoek naar iemand die je helpt met je tijdsindeling dan kun je altijd contact met mij opnemen.


Reactie schrijven

Commentaren: 0